هنگامی که ابرهارد و تارپنینگ باتری مناسبی برای وسایل نقلیه الکتریکی پیدا کردند، شروع به جستجوی راهی برای تولید انبوه خودروهای الکتریکی با قدرت و برد رانندگی مناسب کردند.ایدههای ابرهارد و تلاشهای او با AC Propulsion ناموفق بود، بنابراین او تصمیم گرفت شرکت خودش را راهاندازی کند. در آن زمان، ابرهارد از خود میپرسید که اگر خودروهای الکتریکی ر یدک کش نجف آباد واقعاً امکانپذیر هستند، چرا غولهای خودروسازی هنوز وارد این عرصه نشدهاند.در واقع، جنرال موتورز پیش از این تلاش کرده بود تا وارد صنعت خودروهای الکتریکی تجاری شود، میلیاردها دلار سرمایهگذاری کند و نمونه اولیهای به نام EV-1 بسازد، اما در نهایت شکست خورد. ایلان ماسک تفاوت قابل توجهی با سایر سرمایهگذاران داشت: او بر توسعه فضاپیما متمرکز بود، بنابراین ساخت یک وسیله نقلیه کاملاً الکتریکی برای او دشوار نبود. ماسک کاملاً با دیدگاه آنها موافق بود و پس از دستیابی به توافق اولیه با ابرهارد و تارپنینگ، در اول آوریل ۲۰۰۴، ۶.۳۵ میلیون دلار در تسلا سرمایهگذاری کرد و به عنوان شریک و رئیس هیئت مدیره انتخاب شد.فناوری شگفتانگیز باتریاولین قدم در ساخت خودروهای الکتریکی کارآمد و با عملکرد بالا، طراحی باتریهای مناسب بود، گامی مملو از چالش. ابرهارد و تارپنینگ باتریها را از ابتدا توسعه دادند. مدیریت این همه سلول باتری، چه از نظر مکانیکی و چه از نظر ایمنی، چالش بزرگی بود. این در آن زمان بیسابقه بود. در یک کنفرانس، خطرات باتریهای لیتیوم-یونی یدک کش نجف آباد مورد بحث قرار گرفت. همزمان، تعداد زیادی آتشسوزی لپتاپ گزارش شد. اگرچه تعداد این آتشسوزیها کم بود، اما بسیار خطرناک به نظر میرسیدند. بنابراین، ایمنی و خنکسازی باتریهای لیتیوم-یونی در آن زمان چالشهای بزرگی بودند و مراحل بعدی تا زمان حل این چالشها به تعویق افتاد
پنجشنبه ۲۲ آبان ۰۴ ۱۱:۲۴ ۷ بازديد
تا كنون نظري ثبت نشده است